งาน conference ด้านเทคโนโลยีที่ผมเข้าร่วมจัดที่โรงแรมใหญ่ย่านสุขุมวิท สองวัน วันที่สองมีล่ามแปลพร้อมกันในบูทกระจก ผมสังเกตล่ามสาวคนหนึ่งที่นั่งอยู่ในบูทด้านขวา เธอชื่อ กุล อายุ 27 ผมยาวเกล้าเป็นมวยเรียบร้อย หน้าตั้งใจมากตลอดเวลา
เธอแปลได้ราบรื่นมาก ผมสังเกตเห็นเพราะสวมหูฟังฟังทั้งภาษาไทยจากลำโพงและภาษาอังกฤษจากล่าม เธอประมวลคำพูดเร็วมากและเลือกคำดี
พักกลางวัน ผมเดินไปทักที่บูทล่าม เธอกำลังงีบหลับในเก้าอี้ ผมเกรงใจไม่ทัก แต่เธอตื่นพอดี "โอ๊ะ ขอโทษนะคะ หลับในไปสักครู่"
ผมบอกว่าไม่เป็นไร และบอกว่าแปลดีมาก เธอขอบคุณแล้วพูดว่าเหนื่อยมากเพราะนั่งสมาธิสูงตลอด ผมเสนอว่าไปกินข้าวกลางวันด้วยกันได้ เธอพยักหน้า
เราคุยกันเรื่องภาษา เรื่องการทำงาน เธอพูดได้หกภาษา ผมทึ่งมาก เธอบอกว่าชอบภาษาเพราะมันเป็นเหมือนหน้าต่างไปสู่วัฒนธรรมคนอื่น
หลังประชุมวันที่สองเสร็จตอนหกโมงเย็น เธอส่งข้อความมาถามว่าว่างไหม ผมว่างแน่นอน เราไปดินเนอร์ที่ร้านอาหารฝรั่งเศสเล็กๆ ใกล้โรงแรม
เธอสั่งอาหารเป็นภาษาฝรั่งเศสกับบริกร ผมอึ้งมาก เธอหัวเราะ "ฝึกไว้เสมอ ไม่งั้นลืม" ผมพูดว่าอยากให้เธอสอนภาษาฝรั่งเศสบ้าง เธอบอกว่าสอนได้แต่ต้องนานหน่อย
เราอยู่ที่ร้านจนปิด แล้วก็เดินในโรงแรมต่อ ขึ้นไปที่ lounge ชั้น 40 ดูวิวกรุงเทพยามค่ำ เธอพูดว่าเดินทางมาหลายเมือง แต่การมองกรุงเทพจากข้างบนยังทำให้รู้สึกบางอย่างทุกครั้ง ผมบอกว่าเห็นด้วย แล้วก็หันมามองเธอแทนวิว เธอก็หันมาพอดี ในคืนนั้นเราพูดคุยกันโดยไม่ต้องแปลอะไร สำหรับคนชอบ ดู AV ผมบอกได้ว่าล่ามสาวสอนภาษาได้หลายวิชามากกว่าที่คิด